Κυκλάδες, Πάρος

Το νησί, Πάρος

Βρίσκεται στην κεντρική ομάδα των Κυκλάδων, 95ν.μ. από τον Πειραιά. Η Παροικιά, πρωτεύουσα του νησιού, είναι πολύ γραφική καθώς φιγουράρει μέσα στο μεγάλο όρμο που την προστατεύει από το μελτέμι. Το σχήμα του νησιού είναι περίπου ωοειδές με ένα βουνό στο κέντρο και γύρω από το βουνό μια πεδιάδα που καταλήγει στην παραλία. Η Πάρος δεν έχει πολύ πράσινο. Οι κάτοικοι της καλλιεργούν κριθάρι, σιτάρι και αμπέλια και ασχολούνται με την κτηνοτροφία και τον τουρισμό. Το νησί έχει όμορφη κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική, ανεμόμυλους, μια μεγάλη βυζαντινή εκκλησία, πολλα μικρα ξωκλησια και μοναστηρια και πολλές άλλες γραφικές γωνιές. Η Πάρος παράγει το καλύτερο στον κόσμο λευκό μάρμαρο από το οποίο είχαν γίνει τα αγάλματα της Αφροδίτης της Μήλου και του Ερμή του Πραξιτέλη. Όπως και τα περισσότερα κυκλαδίτικα νησιά, η Πάρος κατοικήθηκε πρώτα από τους Ίωνες. Επί φραγκοκρατίας υπήρξε τμήμα του δουκάτου της Νάξου. Το 1537 υποτάχθηκε στους Τούρκους και το 1821 απελευθερώθηκε.

Ιστορία

Το νησί πήρε το όνομα του από τον Πάρο, τον αρχηγό των Αρκάδων που πήγαν τον 10ο αιώνα π.Χ. Η λαμπρότερη εποχή της ιστορίας της Πάρου ήταν ο 8ος αιώνας π.Χ. Χάρη στο περίφημο μάρμαρο αποκτά πλούτη, γίνεται μια μεγάλη ναυτική δύναμη στο Αιγαίο και δημιουργεί αποικίες. Στην Πάρο αναδείχθηκαν θαυμάσιοι γλύπτες της εποχής εκείνης, μεταξύ των οποίων και ο Σκόπας.

Στους περσικούς πολέμους η Πάρος θα συμμαχήσει με τους Πέρσες, πράγμα που θα προκαλέσει αργότερα τα αντίποινα των Αθηναίων. Μετά την μακεδονική και ρωμαϊκή κατάκτηση θα ακολουθήσει περίοδος αφάνειας. Το 1207 την καταλαμβάνουν οι Ενετοί και το 1537 οι Τούρκοι. Το 1770 οι Ρώσοι καταλαμβάνουν το νησί και το κρατούν επτά χρόνια. Αυτή υπήρξε η μοναδική διακοπή της τουρκικής κυριαρχίας, η οποία διάρκεσε μέχρι και την ένωση του νησιού με την Ελλάδα το 1830.

Έλεγχος Διαθεσιμότητας

Μήνυμα